ชีวิตที่เร่งรีบ ในเมืองที่รีบเร่ง

28/08/2015 11:17 PM บันทึกทั่วไป 977 views

Photo 8-27-2558 BE, 17 38 14

เคยไหมครับ ตื่นเช้ามาพร้อมกับความรู้สึกหมดแรง เบื่อ ขี้เกียจ
เหนื่อยกับสิ่งที่ต้องเจอในแต่ละวัน โดยเฉพาะการเดินทางและการใช้ชีวิตที่รีบเร่ง

ชีวิตคนเมือง ทุกอย่างดูเร็วไปหมด ตั้งแต่ตื่นนอน เดินทาง กินข้าว
หากจะใช้ชีวิตแบบช้าๆ ก็ดูเหมือนว่าจะแตกต่างกันคนรอบข้างเหลือเกิน

สิ่งที่ตามมาคือความใจร้อนโดยไม่รู้ตัว รีบกินข้าว รีบเดินทาง รีบทำโน้นทำนี่
เพื่อแข่งขันกับเวลาที่เป็นเงินเป็นทอง คิดว่ายิ่งประหยัดเวลาได้มากเท่าไหร่ยิ่งทำอะไรได้มากขึ้น

การรีบทำสิ่งต่างๆ อาจทำให้เราลืมใส่ใจรายละเอียดหรือใส่ใจกับสิ่งนั้นๆ ไม่มากพอ
เริ่มจากตื่นนอน แทนที่จะได้สูดอากาศตอนเช้าให้ชื่นใจ แต่ต้องรีบอาบน้ำแต่งตัว
แทนที่จะนั่งจิบกาแฟเพื่อลิ้มรสชาติที่หอมหวาน แต่ต้องรีบเพื่อไม่ให้เข้างานสาย
แทนที่จะกินข้าวเที่ยงเฮฮากับเพื่อน แต่ต้องรีบกินเพราะคนเยอะ ไม่มีที่นั่งหรือรีบกลับไปทำงาน

ตอนเย็นหลังเลิกงานแทนทีจะได้พักผ่อนกลับธรรมชาติ ก็ต้องรีบกลับเพราะกลัวรถติด
กลับถึงบ้านก็ต้องรีบทำโน้นทำนี่ เพราะรีบนอนตื่นเช้าไปทำงานวันพรุ่งนี้
ดูเหมือนว่าที่พูดมามันจะวนเวียนตลอด 5 วันทำงาน จะมีเวลาทำอะไรช้าๆ ก็รอวันหยุด

DSCF0431

หากลองมองออกไปยังแหล่งชมุชนอื่นที่อยู่แถบชานเมืองหรือต่างจังหวัด
จะพบว่าการใชชีวิตของคนเหล่านี้ค่อนข้างต่างกับคนกรุงฯ อย่างมาก

คงเพราะชีวิตของคนเหล่านั้น ไม่ต้องรีบเร่ง ไม่ต้องแข่งขันกับเวลา
มีเวลาใส่ใจรายละเอียดกับสิ่งที่ทำอยู่ หากได้ลองออกไปดูคุณคงสัมผัสได้ถึงความใจเย็น
การใช้ชีวิตที่สบายๆ ความเป็นมิตรและรอยยิ้มที่จริงใจ

สิ่งเหล่านี้น่าจะส่งผลกับสุขภาพทั้งร่างกายและจิตใจ (ไม่แน่ใจว่ามีงานวิจัยรึป่าว)
แต่ที่หลายคนน่าจะสัมผัสได้ เช่น เวลารถติดก็จะหงุดหงิด เวลาหิวข้าวแต่ต้องรอคิวยาวๆ
ก็จะใจร้อน แน่นอนว่าคงส่งผลต่อสุขภาพเราในระยะยาว

ไม่แปลกใจเลยพอถึงวันหยุดทีไร คนกรุงฯ ก็ต้องแย่งกันออกไปเที่ยวพักผ่อนต่างจังหวัด
ไปในแหล่งท่องเที่ยวที่ทำให้สามารถใช้ชีวิตได้ช้า ไปเร่งรีบ

แน่อนว่าแหล่งท่องเที่ยวธรรมชาติ อากาศที่บริสุทธิ์น่าจะเป็นสิ่งที่ที่คนกรุงฯ ปรารถนามากที่สุด
จมูกของคุณจะบอกได้ถึงความแตกต่างของอากาศ….ลองดูครับ

DSCF0499

เคยถามเพื่อนที่ทำงานต่างจังหวัดว่าชีวิตเป็นไงและเล่าให้กันฟัง
คำตอบที่ได้ต่างคนก็ต่างฝ่ายก็ต่างอิจฉากันและกันและต่างฝ่ายก็ต่างชอบในสิ่งที่ตัวเองมีอยู่

คนนึงทำงานต่างจังหวัด ชีวิตเรียบง่าย สบายๆ ไม่ต้องเร่งรีบ มีความสุขกับธรรมชาติ ข้าวของก็ไมแพง
แต่ก็ไม่ได้มีเงินเดือนอะไรมากมาย ไม่มีห้างสรรพสินค้าให้เดินเย็นๆ ไม่มีเทคโนโลยีทันสมัยให้ได้ใช้

ส่วนอีกคนทำงานในกลางเมืองใหญ่ มีความสะดวกครบครัน หลังเลิกงานมีกิจกรรมให้สังสรรค์
แต่ก็ต้องแลกกับค่าครองชีพที่แพง มลภาวะทางอากาศ รถติดและความเครียด

ทั้งสองต่างฝ่ายก็ต่างเลือกดำเนินชีวิตในรูปแบบที่ตนต้องการ
แน่นอนว่าไม่มีใครจะได้สิ่งที่ต้องการหมดทุกอย่าง เมื่อเจอสิ่งที่ชอบ ย่อมมีสิ่งที่ไม่ชอบ
ก็คงต้องปรับตัวและยอมรับต่อไป

, , , ,