ประโยคเด็ดจากหนังสือ เถ้าแก่น้อย “ต๊อบ” Story

03/04/2013 1:25 AM บันทึกทั่วไป 1,997 views

เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาได้มีโอกาสไปเดินซื้อหนังสือที่ งานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติครั้งที่ 41 ที่ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ ได้หนังสือมาหลายเล่มเลยเพราะหนังสือที่อยากได้ลดราคา จากราคาปกติ 15-20% เจอหนังสือเล่มหนึ่งที่น่าสนใจเป็น Pocket book จากสำนักพิมพ์มติชนเรื่อง เถ้าแก่น้อย “ต๊อบ” Story พิมพ์ได้ประมาณปีหนึ่งแล้ว เล่มที่ซื้อนี้พิมพ์ครั้งที่ 5 แล้วครับ กะว่าจะซื้อตั้งนานหละแต่ยังไม่มีเวลา

เถ้าแก่น้อย "ต๊อบ" Story

เคยอ่านหนังสือของผู้เขียนคนเดียวกันแต่เป็นประวัติของคุณตันเรื่อง ชีวิตนี้ไม่มีทางตัน : ตัน ภาสกรนที
ซึ่งพิมพ์ครั้งที่ 24 แล้ว (แสดงว่าขายดีมากๆ) แต่เรื่องของคุณตันไม่ได้ทำเป็นหนังเลยไม่ค่อยเห็นภาพเท่าไหร่

"ชีวิตนี้ไม่มีทางตัน : ตัน ภาสกรนที"

ถ้าใครเคยดูหนังเรื่อง “Top Secret วัยรุ่นพันล้าน” หนังสือเล่มนี้ก็มีเนื้อหาคล้ายๆ กัน แต่มีบางตอนที่ละเอียดกว่าและอ่านแล้วมีความรู้สึกอินกับเจ้าของเรื่อง ณ เวลานั้ได้มากกว่า ถ้าได้ดูหนังมาก่อนแล้วก็สามารถจินตนาการภาพในหนังไปพร้อมกับการอ่านได้เลย

"Top Secret วัยรุ่นพันล้าน"

หนังสือเล่มนี้ไม่ได้อ่านแค่หรืออยากรู้ประวัติความเป็นมาของเถ้าแก่น้อย แต่ยังมีความรู้เสริม เคล็ดลับเล็กๆ น้อยเกี่ยวการดำเนินชีวิต การเรียนรู้ การสังเกตต่างๆ การบริหารธุรกิจ บางครั้งบางเรื่องก็เป็นเรื่องง่ายๆ ที่เราก็คิดไม่ถึงอีกด้วยและเนื่องจากคุณต๊อบ มีอายุเพียง 23 ปี ยิ่งทำให้เป็นที่จับตามองของวงการธุรกิจในไทย เช่นเดียวกับ Mark zuckerberg ก็เป็นที่จับตามองในระดับโลก

โดยส่วนตัวแล้วผมชอบประโยคกับข้อความเด็ดๆ ในหนังสือเล่มนี้อยู่หลายประโยคเหมือนกัน เลยอยากนำมาเขียนเก็บไว้ เผื่อว่านานไปแล้วจะได้กลับมาอ่าน หรือเป็นกำลังใจให้คนที่เข้ามาอ่านหรือก่อนไปซื้อหนังสือเล่มนี้ไม่อ่านครับ

คนตัวใหญ่ ไม่ใช่ว่าจะต้องชนะคนตัวเล็กเสมอไป
“พละกำลัง” ไม่สำคัญเท่า “สมอง”
ขอเพียงแค่รู้จักแปร “จุดด้อย”
ให้เป็น “จุดแข็ง” เท่านั้นเอง

– -0- –

คนที่จะเป็น “ผู้นำ” นั้น ไม่ต้องตัวใหญ่
แต่อยู่ที่ว่าสามารถทำให้คนยอมรับได้หรือไม่
ดึงใจคนอื่นมาอยู่กับตัวเราได้หรือเปล่า

– -0- –

มีอะไรผมก็จะทำ ไม่กลัวแล้วความเหนื่อย
สร้างความมั่นใจว่า
เราเคยหาเงินได้เป็นแสน คงไม่น่าจะยาก
“วิกฤต” นี่เอง
ที่ทำให้ผมเริ่มทำธุรกิจเป็นครั้งแรกในชีวิต
นั้นก็คือการ “ขายเครื่องเล่นซีดี”

– -0- –

“ทำเล” ที่ดีต้องมองละเอียด
ไม่ใช่คนเยอะคือทำเลดี
แต่ต้องดูด้วยว่าคนที่เดิน
คือ “กลุ่มเป้าหมาย” หรือไม่

– -0- –

พ่อพูดคำเดียวว่า “ลุยไปเลย”
เพราะท่านเองก็ไม่ได้เรียนจบสูงจากที่ไหน
แต่ก็สามารถบริการธุรกิจ บริหารคนได้
ภารกิจของผมเริ่มต้นขึ้น
ในวันที่ผมอายุ 18 ปี

– -0- –

เงินที่ได้จากความสบาย
กับเงินที่ได้จากการลงแรง
“คุณค่า” ของมันแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
เป็น “เงิน” เหมือนกัน
สามารถซื้อของได้เหมือนกัน
แต่คุณค่าในใจเรานั้นแตกต่างกัน

– -0- –

‘ลุงเทือง’ ทำให้ผมรู้ว่า
คนเรามีทั้งจุดอ่อนและจุดเข็ง
ถ้าเราสามารถค้นหาจุดแข็ง ของคนๆ นั้นเจอ
และนำมาใช้ให้เป็น
นอกจากคนนั้นจะรูกสึกดีกับตัวเองมากขึ้นแล้ว
ยังจะเป็นประโยชน์ต่อองค์กรอีก

–0–

“อาจารย์” ที่สอนชื่อ “ประสบการณ์”
มี “เพื่อน” มากมาย คือ “หงาดเหงื่อ”
ผมเสียโอกาส ที่จะได้ใบบริญญาจากมหาวิทยาลัย
แต่ที่ได้กลับคืนมาคือประสบการณ์ชีวิต
ทีเหนือกว่าเด็กรุ่นเดียวกันหลายเท่าตัว

– -0- –

ผมอดหลับอดนอนมาตลอด 7 วัน
คืนสุดท้ายนั้นผมไม่ได้นอนเลย
คนในบ้านทุกคนรู้ว่า
ผมบ้าคลั่งกับเรื่องนี้มาก
มันทะลุระดับ “เอาจริง” ไปแล้ว

– -0- –

ถ้าถามว่า “ความสำเร็จ” ของผมมาจากอะไร
ผมจะตอบว่า “ปัญหา”
ทุกครั้งที่มีปัญหาผมจะโตขึ้น
เพราะถ้าบ้านผมยังคงร่ำรวยอยู่ ไม่เป็นหนี้
ผมคงไม่ได้ขาย “สาหร่ายทอดกรอบ”

– -0- –

ได้อ่านประโยคบางส่วนจากหนังสือเล่มนี้แล้วมีกำลังใจขึ้นมามากเลยครับ
เพื่อนๆหละ รู้สึกยังไงบ้าง อย่าลืมไปซื้อหามาอ่านและเก็บไว้นะครับ ของเค้าดีจริงๆ

ขอขอบคุณ
หนังสือ : เถ้าแก่น้อย “ต๊อบ” Story
ผู้เขียน :
เจ้าของเรื่อง :